Helaas heeft het een hele tijd geduurd tot deze nieuwe update. Zoals te verwachten was, deed de chemo zijn werk met de daarbij behorende, onaangename bijwerkingen. Vandaag voel ik me voor het eerst weer eens fit na het dalletje sinds dag 1 maar daar heeft die cut-and-paste scrapmovie Fitna van Wilders niets mee van doen.
Na een heerlijke rustige Pasen waarbij ik in staat was de pijnstilling af te bouwen, ging ik gespannen naar het MCL op de 25e maart. Om 12:00 uur werd ik aangesloten op het infuus om daar weer vanaf te gaan tegen 19:30 uur in de avond. Gedurende de middag openbaarden zich al de eerste bijwerkingen (sterk spul zeg); een stoma die meerdere malen volspoot (is eigenlijk diarree) en een hevig tintelende en pijnlijke infuus arm. Het rare is, je voelt het in eerste instantie niet, maar als je de arm aanraakt des te meer.
's-Avonds om 20:30 uur was ik weer thuis en maakte ik mijn opwachting met al mijn eerste zakje braaksel in de hand. Van dinsdag tot vrijdag hebben we van alles geprobeerd om de cyclus van braken te doorbreken maar voedsel en vocht bleven eigenlijk niet voldoende binnen. Uiteindelijk is vrijdag na overleg met de oncologie verpleegkundige besloten dat ik naar de spoedeisende hulp zou gaan. Zo kwam ik uiteindelijk voor een nachtje ter observatie in het ziekenhuisbed terecht waar ik zaterdagmiddag weer werd ontslagen. De truuk was een ander anti-misselijkheidsmedicijn.
Gedurende zondag en vandaag gaat het beter . Ik kamp nu nog met de slapeloosheidsbijwerking maar hoop dat we dat ook kunnen oplossen. Verder probeer ik mijn energie- en gewichts verlies weer te compenseren want ik wil niet tegen extra ziekten oplopen. Omdat ik veel gelegen heb, speelt mijn achterste weer op maar met meer beweging gaat dat hopelijk weer over.
Het was voor het gezin ook weer een hele ervaring. Jetteke die naast het runnen van de family opeens ook een full time verpleegster is en die zo graag hoopt dat haar energie voor mij, mij weer naar de weg van het herstel zal leiden. De kinderen die niet weten of je met papa kunt praten of hem een kus kunt geven want papa is toch giftig. Via de site chemokasper hebben ze wel iets over chemo geleerd maar in de praktijk is het toch anders als je vader niet aanspreekbaar is en op bed ligt te zuchten. Ik hoop dat week twee van de kuur beter zal verlopen, het begin is er in ieder geval.(http://www.kinderkanker.nl/kindersite/ChemoKasperv6.htm)
Tot slot wilde ik jullie nog attent maken op een recent uitgekomen boek waar ik tegenaan liep en waar ik persoonlijk erg enthousiast over ben: AntiKanker, een nieuwe levenstijl van Dr. David Servan-Schreiber. Deze man is psychiatrisch arts en heeft zelf kanker gehad. In zijn zoektocht en ervaringen herkende ik veel van mijn eigen vragen. Het meest interessante vind ik hoe hij aantoont dat onze westerse levenswijze de groei van kanker bevordert en laat zien hoe de mens zijn gezondheid kan herwinnen door een beroep te doen op de natuurlijke afweer van het lichaam via een weloverwogen voedsel- en bewegingspatroon. Misschien voor velen niks nieuws maar zijn bewijsvoering vond ik overtuigend. Wat is er beter dan een dagelijkse chemo door het drinken van een kopje groene thee of het eten van broccoli dan de chemische middelen die ik nu slik. Het boek is geen pleidooi om de bestaande therapieën tegen kanker (chemo, bestraling etc) overboord te gooien maar juist een advies om preventief je levenswijze aan te passen zodat kanker geen kans krijgt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
8 opmerkingen:
Beste Onno en familie,
Ik ben blij te lezen dat het ergste van de eerste chemokuur achter de rug is en dat je hopelijk terug wat gewicht en energie kunt terugwinnen. Bedankt dat je ons zo uitstekend op de hoogte houdt van je ervaringen en gezondheidstoestand. We blijven duimen dat je op relatief korte termijn weer bij "ons" bent. Heel veel moed voor jou en het voltallige gezin en tot lezens. Jos
Dag Onno,
Ik heb bewondering voor je realistische, ietwat laconieke verslagen. Het is niet niks wat jij en je gezin allemaal door maken. Jouw instelling maakt wel een enorm positief verschil kan ik me voorstellen.
Dat boek ga ik meteen bestellen, dank voor je tip. Ik wens je veel sterkte met het terugwinnen van je energie, en met het vinden van een modus voor een zo normaal mogelijk gezinsleven. En dat voorjaar zit er na (toch) een witte Pasen nu wel aan te komen...
Gijs van Verre,
Tjerk
Hoi Onno en Jetteke,
Goed om te lezen dat er weer wat 'drive' bovenkomt. Na dagen van alleen maar zuchten en kotsbakjes van dichtbij inspecteren, weer betere weken in het verschiet.
Hou je taai en toi-toi-toi (om met Ted te spreken)
Beste Onno en familie,
Je beschreef en vergeleek de misselijkheid van afgelopen week met je gemoedstoestand tijdens je 'mannendag' in Friesland, toen je na de whiskeyproeferij enigszins instortte... , dat misselijke gevoel moet echt verschrikkelijk zijn.
We zijn dan ook vreselijk blij te horen dat je er beter aan toe bent dan een week geleden. Vijf jaar geleden ging je jezelf op de terugreis na iedere kilometer beter voelen, en terug in Haarlem kwam de zon achter de laatste regenwolk vandaan en was je al snel weer helemaal de oude.
Ik hoop zo dat het nu de komende weken ook zo gaat, iedere uur, iedere dag en iedere week, iedere keer steeds weer een stukje beter voelen. En dat de zon maar snel voor jullie helemaal doorbreekt en lekker over het Mantgumse land straalt.
We denken aan jullie,
Flightbrother Martin, Olleke, Sam en Roos
Beste Onno,
Stap voor stap voorzichtig doorgaan, net als de stap die ik je maandag zag zetten in de tuin, in het zonnetje. Heerlijk! Geniet van de kracht...
hoi Onno,
veel sterkte. Ik blijf aan je denken,
jan
Hoi Onno,
Een week geleden sinds je laatste bericht. Ik hoop van harte dat de vervolgchemo optimaal zal doen wat het moet doen, maar dat je er niet zo ziek van wordt.
Hou goede en positieve moed en weet dat we heel veel aan jullie denken!
Liefs,
Floor Hennekes
Hoi Onno en Jetteke,
We zijn nog niet helemaal van de schrik bekomen (nadat we jullie emailtje toevallig in een map met spam tegenkwamen). Indrukwekkend verslag. Er schuilt een schrijver in je ! Ondanks je uitgebreide berichtgeving hebben we waarschijnlijk nog maar half in de gaten wat jullie allemaal doormaken. We wensen jullie daarbij heel veel sterkte toe en hopen dat je een betere tijd tegemoet gaat.
Henry en Bertha
Een reactie posten