Second time around

In de rustweek van de eerste kuur heb ik gelukkig al van de hogere temperaturen kunnen genieten in de tuin, alleen bleef ik last houden van spierpijn in mijn bovenbenen en billen. Maar nu is er alweer heel wat tijd verstreken sinds mijn laatste bericht van 9 april. Dat is helaas niet zonder reden.

Op dinsdag 15 april begon de tweede kuur en ondanks de inzet van de sterkste anti-misselijkheids medicijnen was ik bij thuiskomst alweer aan het braken en dat bleef zo doorgaan gedurende een week. Het leek wel of mijn lichaam na het toedienen van het chemo infuus alles wat er daarna inkwam weigerde en zo snel mogelijk kwijt wilde. Uiteraard raakte ik verder verzwakt en uiteindelijk ben ik op maandag 21 april opgenomen in het MCL.

Hier ben ik direct aan het infuus gegaan met toediening van vocht, anti-misselijkheid en ander versterkende zouten. Gedurende de dagen in het MCL ben ik langzaam maar zeker weer uit mijn dalletje geraakt en kon ik weer meer gaan eten wat ook hard nodig is want na de eerste kuur was ik al 5 kilo kwijt en nu in een week nog eens 6 kilo. In totaal ben ik nu sinds januari al 17 kilo kwijt (was toen 100 kg) en met speciale kracht drankjes probeer ik weer zwaarder te worden omdat anders mijn weerstand te laag zal zijn om volgende kuren goed door te komen.

Uiteindelijk mocht ik vrijdag 25 april weer naar huis. De misselijkheid is weg en het eten gaat weer goed. Het enige dat nog steeds opspeelt is de spierpijn in mijn benen. Volgens de fysiotherapeut zijn de spieren helemaal verhard en te verkort waardoor lopen en zitten nog pijnlijker is geworden dan het al was. Hiervoor ben ik nu weer aan de pijnstillers met minimaal effect en start ik volgende week bij de lokale fysiotherapeut met een hopelijk succesvolle behandeling met resultaat op korte termijn. Ik hoop dat ik in de rustweek weer wat kan werken aan mijn mobiliteit anders zal ik toch aan de Segway moeten om een rondje in het dorp te maken.

Met verwijzing naar de titel van het bericht hierbij de link naar de hit uit 1980 van Shalamar alhoewel de eerste twee weken van de kuur meer in mineur waren dan de sfeer van deze disco stamper overbrengt, hoop ik dat de rustweek wat meer leven in de brouwerij brengt. Misschien pik ik nog wat mee van de Oranje party in Franeker.

http://www.youtube.com/watch?v=qTH89GS7I_c

Back to the bottom

Sinds gisteren zit ik nu in de derde week van de eerste kuur ook wel de rustweek genoemd omdat ik nu geen pillen hoef te nemen. Mijn lichaam krijgt daardoor de kans te herstellen van de aanslag op mijn afweersysteem zodat ik volgende week dinsdag 15 april voldoende op kracht ben voor de tweede ronde.

Terugkijkend op high- en low lights van de afgelopen week na mijn vorige bericht was het meest opvallende de "return of the bottom". Was ik eindelijk van het braken af, kwam daar ineens de pijn in mijn achterwerk elke dag heviger opzetten plus een uitstraling naar mijn benen. Langer dan een half uur zitten was een uitdaging maar lopen ging ook moeizaam. Afgelopen donderdag nam de koorts toe en na contact met het MCL konden we 's-avonds weer op weg naar het ziekenhuis. Er waren inderdaad ontstekingen kon men in het bloed zien maar omdat de koorts weer daalde, won mijn lichaam vooralsnog de strijd en kon ik gelukkig weer naar huis . Volgens de artsen is de pijn een direct gevolg van de chemo en is de wond goed hersteld. Omdat je afweer in de tweede week op zijn laagste nivo zit krijgt je lichaam de pijn niet onder controle. Dus dan helaas maar weer terug naar de pijnstillers.

Ik hoop dat in deze rustweek de pijn weer afneemt. Na 1 dag zonder pillen kan ik het herstel al voelen. Het weer is goed en ik heb genoeg kracht om weer van allerlei kleine zaken op te pakken.
Als Piet Paulusma een beetje meewerkt blijft het weer goed en krijg ik de kans om in de tuin een kuurtje van frisse, landelijke buitenlucht tot me te nemen.