Happy@home in 2009

Ik ben nu alweer ruim twee weken thuis en het gaat goed, alhoewel de start thuis wat moeizaam ging. De maandag voor Oud en Nieuw kwam ik thuis aan waar onze 2-jarige zoontje Sweder al een week ziek op bed lag en weinig tot niks wilde eten of drinken. Alle reden om de huisarts te raadplegen en op oudejaarsdag werd hij direct doorverwezen naar het ziekenhuis in Leeuwarden vanwege gevaar voor uitdroging. Jetteke bleef daar bij hem en zodoende waren we tijdens Oud en Nieuw nog niet compleet als gezin. Dankzij de hulp van vrienden en schoonfamilie kon ik me thuis redden maar gelukkig kwamen Sweder en Jetteke op 2 januari alweer thuis. Sweder loopt ondertussen weer spelend rond.

Ikzelf zal enkele maanden nodig hebben om weer te herstellen van de operatie en de nodige conditie op te bouwen. Met behulp van de lokale fysiotherapeut werk ik hieraan en sta ik al weer heel wat steviger op mijn benen dan toen ik net het UMCG verliet. Het was helaas nog te vroeg om de schaatsen onder te binden dus beperkte ik mij tot een tochtje naar de Mantgumer ijsbaan om de kinderen aan te moedigen. (Marten werd eerste van groep 7/8 bij de schoolschaatswedstrijden) Verder is mijn linkerarm nog steeds verzwakt en als ik moe ben voel ik de wonden van binnen trekken, dus op tijd rusten. Het zal nog een kwestie van tijd en oefenen zijn voordat dit verdwijnt. Eind januari en februari heb ik nog na-controles in het UMCG en iedere 3 maanden zal ik door de CT-scan gaan om te controleren of ik nog tumorvrij ben. Best spannend maar wel noodzakelijk.

Voorlopig besteed ik mijn tijd naast het werken aan de conditie o.a. aan het bijlezen over van allerlei onderwerpen, internetten, muziek luisteren. Eén van mijn voornemens was ook om meer te gaan koken maar daar is het nog niet van gekomen. Dat komt niet omdat ik tot dit voornemen besloot in het UMCG nadat ik meer dan een week niet had gegeten, maar meer omdat gedurende langere tijd achter het fornuis staan nog niet lukt. Ik mag gelukkig alles weer eten en drinken dus daar liggen geen echte beperkingen. Niet meer dan opletten met gasvormende produkten zoals kool in verband met de stoma. Zelfs een glaasje alcohol is geen probleem. Alleen na een jaar zonder alcohol merkte ik afgelopen zondag na mijn eerste glühweintje sinds tijden, dat ik ook hier weer wat conditie moet opbouwen.

Blijft over voor mij om te eindigen met een energieke, muzikale afsluiter van het Frank Cunimondo trio en Lynn Marino met Feelin’Good waarin gezongen wordt over: a new dawn, a new day, a new life... Zo zie ik 2009 en verder voor mijzelf ook.