Sinds gisteren zit ik nu in de derde week van de eerste kuur ook wel de rustweek genoemd omdat ik nu geen pillen hoef te nemen. Mijn lichaam krijgt daardoor de kans te herstellen van de aanslag op mijn afweersysteem zodat ik volgende week dinsdag 15 april voldoende op kracht ben voor de tweede ronde.
Terugkijkend op high- en low lights van de afgelopen week na mijn vorige bericht was het meest opvallende de "return of the bottom". Was ik eindelijk van het braken af, kwam daar ineens de pijn in mijn achterwerk elke dag heviger opzetten plus een uitstraling naar mijn benen. Langer dan een half uur zitten was een uitdaging maar lopen ging ook moeizaam. Afgelopen donderdag nam de koorts toe en na contact met het MCL konden we 's-avonds weer op weg naar het ziekenhuis. Er waren inderdaad ontstekingen kon men in het bloed zien maar omdat de koorts weer daalde, won mijn lichaam vooralsnog de strijd en kon ik gelukkig weer naar huis . Volgens de artsen is de pijn een direct gevolg van de chemo en is de wond goed hersteld. Omdat je afweer in de tweede week op zijn laagste nivo zit krijgt je lichaam de pijn niet onder controle. Dus dan helaas maar weer terug naar de pijnstillers.
Ik hoop dat in deze rustweek de pijn weer afneemt. Na 1 dag zonder pillen kan ik het herstel al voelen. Het weer is goed en ik heb genoeg kracht om weer van allerlei kleine zaken op te pakken.
Als Piet Paulusma een beetje meewerkt blijft het weer goed en krijg ik de kans om in de tuin een kuurtje van frisse, landelijke buitenlucht tot me te nemen.
woensdag 9 april 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
18 opmerkingen:
He Onno,
Ik zit vaak op je weblog. We hebben dan toch wat contact, goed om te weten, mooi medium.
Het is echt een rollercoaster!! Keep up the spirit en goed dat je ook wat dingen kunt oppakken zoals je schrijft.
Ik heb nog zitten denken, zou een 'zweedse' knielstoel niet iets voor jou zijn. Misschien ken je ze wel, je zit half op je knieen op kniesteunen en half op je zitvlak met een rechte rug. Voordeel, je hebt niet het volle gewicht is op je zitvlak, en kan ook makkelijk even voorover leunen op de tafel...
Ik kijk wel eens rond.
Veel sterkte en tot schrijvens!
Groeten , Albert
Och lieve Onno,wat krijg je een hoop voor je kiezen. Gelukkig dat je je weer wat meer mans voelt nu zonder de pillen. Gauw op krachten komen. En naast dat ik bid voor je herstel, bid ik ook wel voor mooi weer voor je. ;-)
Lieve groeten uit Almere.
Linda Ouweneel
hoi Onno,
ik zit hier deze ochtend ( 9uur) voor mijn raam en zie een strakke blauwe lucht. Piet heeft je wens verhoord. Dat wordt genieten. Kleine dingen zijn eigenlijk de 'grote' dingen. Jij bent erbij.
sterkte! Jan
hi Onno,
blijft heftig en nuchter denkend weet je dat je nog wat strijd voor de boeg hebt. mentaal de kracht houden en fysiek op peil blijven zijn zoals je zelf goed weet zo belangrijk. we sturen nog wat zuidelijke energie en goed weer jou/jullie kant op om vol bij te tanken. sterkte weer komende week en hang on! liefs Dioné (7 de rest)
sun
sun
sun
here I come,
enjoy!
lieve Onno,
wat een verslagen weer over je eerste drie weken kuur.........daar zijn we sprakeloos van.
de zg Balans-stoel waar Albert het over heeft - inderdaad bestaande uit een knie- en een zitgedeelte zonder rugleuning (en in hoogte verstelbaar) - hebben wij al wat jaartjes in huis. we kunnen hem komen brengen als je wilt. Moet je alleen niets tegen de kleur oud-roze hebben........ er zitten ook wieltjes onder trouwens.
we hopen dat de muzikale kindergroet heel is overgekomen.
heel veel sterkte weer,
ook voor Jetteke,
liefs
Joan en boys
Beste Onno,
Krijg net een mail van een vriendje van mij die bij leaseplan werkt en de link naar deze weblog.
Schrik me het appelazerus. Aan de andere kant weten wij allebei dat jij een positief denkend mens bent en dat je knokt om hieruit te komen. Mijn gedachte hier vanuit belgie zijn bij je en ik zal in de kerk in schilde een kaars voor je opsteken.
Heel veel kracht, moed en positieve gedachtes toegewenst mede namens Eva, Noah, Fauve de de hond Sam.
Geef ook een knuffel aan Jetteke en de kinderen
Maurits Horbach
Dag Onno,
Hoop dat je wat op krachten bent gekomen de afgelopen week en kunnen genieten van het weer. We hebben je allemaal gemist op de afgelopen ICT mgr conferentie te Wolfsburg.
Ik duim voor een tweede kuur met veel impact, weinig bijwerkingen en een zeer vlugge recup.
Hou je sterk
Jos en team
Beste Onno,
Ik lees regelmatig je weblog maar jeetje, er blijft je ook niet veel bespaard zeg ! Ondanks dat blijft de positiviteit en de vechtlust van je berichten afstralen en daar heb ik enorm veel bewondering voor. Keep up the spirit en ik ga heel hard voor je duimen dat de bijwerkingen van de tweede chemokuur wat minder zijn en vooral dat de testresultaten nadien positief zijn !!
Ik wens jou en je familie veel sterkte en kracht de komende tijd.
Hartelijke groetjes uit een zonnig Almere (ik zal ook wat extra zon jouw kant opsturen), Rachel
Hoi Onno, Ik vind het ontzettend fijn om "rechtstreeks" van jou te horen hoe het nu helemaal met je gaat. Wij wensen je vanuit Almere (zeker ook namens Gertie en Cor van den Bogaard)waanzinnig veel sterkte en we duimen echt dat alle behandelingen aanslaan bij je. We houden je weblog goed in de gaten. Wens je ook sterkte aan je vrouw en kinderen, want ook zij zullen het niet gemakkelijk hebben. Groetjes, Els
Bon soir Onno,
Vanuit een heel klein dorpje, 20 km onder Limoges (Badassat, bestaat uit 3 huizen), zal ook ik de zon naar je toe wensen.
Misschien helpt het om af en toe aan je 'Frankrijk' gevoel te denken als het even minder gaat?
A bientot, Wim
Hallo Onno, Jetteke, Marten, Rebecca en Sweder.
Ook wij lezen regelmatig even hoe het er voor staat. En hopen natuurlijk dat Onno weer de oude zal/mag worden. We leven erg met jullie mee, maar hebben het gevoel zo weinig te kunnen doen.
26 april willem wij wel rijden met het korfballen, had Rebecca dat al door gegeven?
Groetnis,
de Dijkstra's fan de Hegedyk
Ha Onno,
wij denken aan je en bidden voor je genezing en voor kracht voor jou en je gezin. Je krijgt een hele beproeving, zeg ... inderdaad in alle opzichten the full monty.
Ik denk vaak aan je - zet'm op he.
Heel veel groeten,
Herman
Hoi Onno,
Het was fijn je vorige week zomaar even live te kunnen spreken.
Inmiddels zit de eerste week van de tweede ronde er bijna op. Ik hoop zo dat je het wat beter hebt kunnen doorstaan en je misschien alweer even naar buiten kunt schuifelen voor wat zon op je gezicht. Ook als de zon niet schijnt kunt je hopelijk de bundels positieve energie voelen die we steeds naar je toe koerieren.
Liefs voor jou en de jouwen,
Floor Hennekes
Hi Onno, ik hoop dat je de tweede kuur goed doorstaan hebt en dat je de energie weer een beetje bij elkaar kan rapen. Hou je taai !
Groet uit Haarlem, Wim
Beste Onno en familie,
Ik hoop dat je de tweede kuur ook een beetje aankunt, het zal geen pretje zijn. Geen nieuws daarvan op de weblog, maar dat komt wel weer. Dit is gewoon even een berichtje om je sterkte te wensen.
Greoet van Bert, Almere
Hoi Onno, Jetteke en kinderen,
Al weer in je tweede kuur aanbeland verwacht ik. Leven met de dag zeggen ze wel eens. Verdomde jammer om daar met jouw ziekte Onno, weer eens zo nadrukkelijk op gewezen te worden.
Regelmatig lezen we je weblog waarbij je vechtlust en positieve instelling zeer goed doet. Temeer omdat ik ook uit eigen ervaring er van overtuigd ben dat dit een belangrijke bijdrage in het overwinnen van die verdomde kanker zal zijn. Tegelijkertijd draait ook op dit moment mijn maag weer en voel ik boosheid en machteloosheid.
De betrekkelijkheid van veel dingen wordt weer eens overduidelijk. Jij maakt ons gelukkig ook het hele mooie van zoveel kleine dingen weer eens duidelijk. De zon die weer schijnt, de kleine dingen die je thuis kunt doen, een korte wandeling, het zien spelen van je kinderen in de tuin ..... Dank je.
Blijf vechten en genieten van die grootse kleine dingen. Veel sterkte voor jullie allemaal.
Liefs,
Nicole, Arjan, Rens en Jasmijn
Hi Onno,
'k Heb er geen voorstelling van hoe je nu door de 2e kuur komt. Het zal moeilijk zijn.
Ik wens je toe dat je je snel beter voelt - uit de grond van mijn hart. Als ik de blogreacties lees en de mensen om me heen op het werk hoor - íedereen is met je begaan en voelt mee met jou en je gezin. Maar uiteindelijk staan wij allemaal slechts aan de zijlijn. Als toeschouwer.
Toch.... al die gedachtes die dagelijks naar je uitgaan, al die energie. Dat moet ergens iets positiefs voor je brengen.
Ik wens het je zó toe. Dat het ook merkbaar is voor je.
Liefs,
Linda
Een reactie posten