Gistermiddag zijn we in het UMCG geweest voor de uitslag van de PET-CT scan die vorige week is gemaakt. Kort gezegd komt het erop neer dat men op twee plaatsen uitzaaiingen heeft gevonden. De eerste tumoractiviteit bevindt zich op de lever aan de rand van de verbrande plek die is ontstaan na de RFA operatie van eind 2008. Helaas is deze “second best” ingreep niet voldoende geweest en hebben een paar taaie, agressieve cellen weten te ontkomen aan het brandende ijzer van de chirurg. Bad luck dus. Normaal gezien zou de arts in deze situatie hebben besloten tot het wegsnijden van het besmette deel van de lever. Echter omdat er nog een tweede tumor activiteit is gevonden achter in mijn buik bij een klier die voor 70% kans kwaadaardig is, gaat men niet over tot opereren maar wil men nu eerst weer beginnen met een chemokuur. Pas als die aanslaat op beide tumoren zal men mogelijk overgaan tot opereren.
Het vervelende van een PET-CT scan is dat men op de plaatjes niet het verschil kan zien tussen een kankertumor of een gewone ontsteking. Het zou dus theoretisch ook mogelijk zijn dat er zich in mijn buik een gewone ontstoken klier zit in plaats van de 70% kans op een kwaadaardige tumor. De chirurg gaf aan dat de situatie waar ik me nu in bevind geen eenduidige aanpak voorschrijft. “Vraag het vijf specialisten en je krijgt vijf meningen”, zei hij. Uiteraard was er in het UMCG onderling afgestemd en blijft de conclusie, ondanks al onze vragen en suggesties, eerst het volgen van een chemokuur en bij positief resultaat opereren. Hiertoe wordt nu contact opgenomen met het MCL te Leeuwarden die dit traject zullen gaan begeleiden en bepalen welke middelen ik zal gaan gebruiken.
Al met al geen echt goed nieuws voor mij en mijn gezin. Dit betekent een terugval van mijn fysieke conditie net nu ik me zo lekker voelde de afgelopen maanden. Ik heb in ieder geval twee maanden kunnen genieten van de illusie dat de horror van kanker zou zijn verdwenen maar helaas is dat van korte duur geweest. Ik ben benieuwd wat het MCL gaat voorstellen. Van de vorige chemo werd ik erg ziek en verzwakt hoewel men later in het traject meer greep kreeg op de bijverschijnselen. Afwachten dus.
Als Youtube filmpje dit keer op verzoek van mijn zoon Marten een link naar een filmpje dat hij graag wilde maken en waar ik hem de afgelopen week mee geholpen heb. Het betreft een stop animatie filmpje met Lego poppetjes waarvan er op Youtube een hele subcultuur bestaat, waar zelf hele scènes uit speelfilms als Indiana Jones worden nagespeeld. Wel leerzaam voor hem om te zien hoewel tijd je kwijt bent voor het maken en monteren van anderhalve minuut film. Ik genoot vooral van het samen iets leuks doen.
donderdag 12 maart 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
9 opmerkingen:
Wat een nieuws weer. Vervelend om te horen dat er een paar ettertjes van cellen hebben weten te ontkomen aan de RFA! Hopelijk geeft de chemo ze een pak op hun donder! En hetzelfde voor die gekke plek in je buik. We duimen dat de cocktail die ze nu voor je gaan bereiden beter gaat vallen dan de vorige en dat je erna weer snel fit bent!!!!
En wat een briljant filmpje trouwens!!!
Dikke zoen,
Chantal en Gert-Jan
O, Onno,
Wat is dit toch moeilijk te verteren. Ik wil je i.i.g. laten weten dat we aan je denken. Hopelijk weet je snel meer over verdere behandeling.
Het filmpje is geniaal; maar al kijkend geniet ik vooral van het idee dat je uren samen met je zoon heerlijk hieraan hebt zitten prutsen.
Liefs, Linda (Ouwe) & familie
hoi Onno,
het is een beetje koffiedik kijken begrijp ik. Andere artsen hebben weer een andere mening. Waarom geen second opninion? En wat voel je zelf? Ik weet heel makkelijk lullen vanuit mijn luie stoel.
Ik hoop echt het beste voor je.
Het filmpje is geweldig. Mooi gedaan Marten en Onno!!
jan
Er is mij een zin op het netvlies blijven staan in de prachtige Lego film: "What a happy end"
Waarom daaraan twijfelen? Ik ben blij je weer eens gesproken te hebben en vond je erg positief. Laten we dat volhouden. En we leven erg met jullie mee, blijven schrijven!
Jaap en Grietje (Almere)
Dag Onno,
Al dagenlang probeer ik te verzinnen wat ik je zal schrijven.
Zal ik je weer moed en sterkte toewensen? Natúurlijk doe ik dat.
Zal ik je weer aanmoedigen positief te blijven denken? Zéker doe ik dat.
Zal ik je weer vertellen dat je me leert relativeren door deelgenoot te zijn van wat je doormaakt? Eens te meer besef ik dat er maar een paar ‘dingen’ in het leven écht belangrijk zijn.
De uitslag van de scan maakt duidelijk dat je er weer tegenaan zal moeten gaan. Ik kan me zo voorstellen dat je dat soms bijna niet meer op kunt brengen.
Maar het leven roept, de Lente ontluikt. Je hebt het begin van 2009 weer even geproefd van het ‘gewone’ leven en daar heb je nog lang niet genoeg van gehad.
Kon je de brokken maar zo makkelijk fiksen als in jullie filmpje. Makkelijk zal ook het komende traject zeker niet zijn. Ik wens je al het goede toe en hoop van ganser harte dat alle inspanningen uiteindelijk inderdaad tot een Happy End zullen leiden.
Zet ‘m op!
Veel liefs,
Floor Hennekes
lieve onno en co
het is weer eens tijd om die ouwe ramses shaffy uit de kast te halen
"zing, bid, huil, lach, werk en bewonder", en dat laatste doen we erg.
Teleurstelling zeker, boosheid ook, allerlei gevoelens gaan door je heen, maar ook dit ga je en zal je overwinnen en dan doen we het "zing en lach" gedeelte weer
we houden van je en jullie
en....alvast een fijne verjaardag Rebecca!
met liefs uit wijk aan zee
Marten gefeliciteerd met je prachtige film. Hopelijk zien we er spoedig nog meer in deze serie. We wachten in spanning af, natuurlijk ook op snel herstel van je vader en met de wens dat dat even snel gaat als de lego-reparaties.
Hans & Ina
Wat weer een rot bericht om te lezen, maar de zon gaat echt schijnen, blijf erin geloven. Jullie zijn zo sterk, dat bewonder ik zo. Ik blijf je en jullie volgen, goed dat je het opschrijft allemaal. Denk aan jullie en hoop op een snel herstel weer, zodat je van de lente kunt gaan genieten. Liefs Antoinet
wat een bericht weer zeg, dit kan niet waar zijn, de lente komt eraan en dan moeten jullie lekker gaan genieten. Dat ga je vast weer snel doen Onno, je bent sterk. Blijf aub positief, denk aan jullie. Veel liefs Antoinet
Een reactie posten