Ik ben nu alweer ruim twee weken thuis en het gaat goed, alhoewel de start thuis wat moeizaam ging. De maandag voor Oud en Nieuw kwam ik thuis aan waar onze 2-jarige zoontje Sweder al een week ziek op bed lag en weinig tot niks wilde eten of drinken. Alle reden om de huisarts te raadplegen en op oudejaarsdag werd hij direct doorverwezen naar het ziekenhuis in Leeuwarden vanwege gevaar voor uitdroging. Jetteke bleef daar bij hem en zodoende waren we tijdens Oud en Nieuw nog niet compleet als gezin. Dankzij de hulp van vrienden en schoonfamilie kon ik me thuis redden maar gelukkig kwamen Sweder en Jetteke op 2 januari alweer thuis. Sweder loopt ondertussen weer spelend rond.
Ikzelf zal enkele maanden nodig hebben om weer te herstellen van de operatie en de nodige conditie op te bouwen. Met behulp van de lokale fysiotherapeut werk ik hieraan en sta ik al weer heel wat steviger op mijn benen dan toen ik net het UMCG verliet. Het was helaas nog te vroeg om de schaatsen onder te binden dus beperkte ik mij tot een tochtje naar de Mantgumer ijsbaan om de kinderen aan te moedigen. (Marten werd eerste van groep 7/8 bij de schoolschaatswedstrijden) Verder is mijn linkerarm nog steeds verzwakt en als ik moe ben voel ik de wonden van binnen trekken, dus op tijd rusten. Het zal nog een kwestie van tijd en oefenen zijn voordat dit verdwijnt. Eind januari en februari heb ik nog na-controles in het UMCG en iedere 3 maanden zal ik door de CT-scan gaan om te controleren of ik nog tumorvrij ben. Best spannend maar wel noodzakelijk.
Voorlopig besteed ik mijn tijd naast het werken aan de conditie o.a. aan het bijlezen over van allerlei onderwerpen, internetten, muziek luisteren. Eén van mijn voornemens was ook om meer te gaan koken maar daar is het nog niet van gekomen. Dat komt niet omdat ik tot dit voornemen besloot in het UMCG nadat ik meer dan een week niet had gegeten, maar meer omdat gedurende langere tijd achter het fornuis staan nog niet lukt. Ik mag gelukkig alles weer eten en drinken dus daar liggen geen echte beperkingen. Niet meer dan opletten met gasvormende produkten zoals kool in verband met de stoma. Zelfs een glaasje alcohol is geen probleem. Alleen na een jaar zonder alcohol merkte ik afgelopen zondag na mijn eerste glühweintje sinds tijden, dat ik ook hier weer wat conditie moet opbouwen.
Blijft over voor mij om te eindigen met een energieke, muzikale afsluiter van het Frank Cunimondo trio en Lynn Marino met Feelin’Good waarin gezongen wordt over: a new dawn, a new day, a new life... Zo zie ik 2009 en verder voor mijzelf ook.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
10 opmerkingen:
Kijk, dat klinkt nog eens goed!
Misschien moet je met koken beginnen met de 'slow-cooking' recepten. Helemaal de trend van 2009 en je kunt ondertussen lekker een uiltje knappen ;-).
Zoen,
Chantal
hoi Onno,
ik ben echt heel blij voor je!!
Ik kom je graag opzoeken, samen met de andere saxbrother beetje muziek maken. Laat me weten.
groeten
Jan
Lieve Onno,
Wat ben ik blij voor je!!
Je kan weer bezig zijn met opbouwen, genieten van je gezin en plannen maken. Geweldig.
Veel liefs uit Almere.
Linda
Klinkt hartstikke goed. En wat fijn dat je ons ook nu nog op de hoogte houdt van jullie reilen en zeilen. Groeten, Ria & Sjoerd
Hoi Onno,
Positief als ik het zo lees. Ik hoop dat alles nu snel nog beter zal gaan.
Koken is wel in de laatste tijd...is ook niets mis mee om proefkonijn te zijn van een lekker diner en vooral genieten!
Groet,
Rene Theuns
hoi onno en co
ik zit hier op de vide te werken, oostenwind, koud, maar die vogels gaan tekeer, alsof de lente eraan komt.
Ik moest aan je denken, gisteren was ik met Sam in het VU en hij vroeg, of je ook in het ziekenhuis was en gelukkig kon ik hem uitleggen, dat je thuis was en beter aan het worden bent.
Die lente zal wel in mijn hoofd zitten, maar zo voelt het wel als ik aan je denk
Hou je goed en
nice and easy does it everytime...
kus uit wijk aan zee
Lieve Onno, eindelijk kan ik je weer volgen en lezen hoe het met je gaat en hoe je je herstelt, en jullie gezin met jou.
Ik was het adres kwijt door een computergedoe waar ik niet mee zal vermoeien.
heerlijk te lezen dat je opkrabbelt. En een zoon die kan schaatsen, helemaal goed. Volgend jaar weer zo,n ijsvloer en jij kunt er ook op.
Ik denk vaak even aan je,
Veel lieve groeten, Anna Marca
Hoi Onno,
Jouw eerste maand thuis is alweer ruim voorbij. Het voelt zoveel rustiger aan je te denken nu je niet meer in het ziekenhuis bent en hopelijk volop aan het aansterken terwijl je geniet van je gezin en alles daar omheen. Hoop dat de eerste UMCG controle eind januari goed is verlopen. De CT-scans zullen zeker erg spannend zijn, maar hopelijk onderstrepen die ook het gevoel van 'a new dawn, a new day, a new life'!
Liefs,
Floor Hennekes
hi Onno en natuurlijk de rest vd 'gang',
wat goed nieuws! ontspannen(der) gaan genieten vd goede dingen vh leven. Zou me ook nog even heerlijk laten verwennen met eten...dat koken komt weer vanzelf echter wat zal het heerlijk zijn om weer echt te kunnen eten en genieten.
Enjoy!
Dioné en de fam
Hoi Onno. Gisteren hoorde ik via Marcel dat je er weer zin in begint te krijgen. Dat is een goed tekeb. Nog een spannende scan volgende week en dan verder met het opbouwen van je conditie. Hou je haaks. Groeten van Bert
Een reactie posten