Op woensdag 11 juni startte mijn vierde kuur in het hospitaal en aanvankelijk verliep alles zo voorspoedig dat ik vrijdag de 13de alweer naar huis kon. Alhoewel de temperaturen minder zomers aandeden was het toch goed thuis te zijn en met de kinderen schitterend Oranje voetbal te kijken en vaderdag te vieren. Helaas kwam er een terugslag op maandag dat ons deed besluiten om dinsdag 17 juni weer het MCL op te zoeken. Mijn stoma liep niet meer een ik kreeg pijn in mijn zijde. Daarnaast moest ik toch weer vaak overgeven en verloor ik daardoor weer aan gewicht.
Sinds dinsdag heeft men inmiddels de stoma weer aan het "lopen" gekregen echter het braken blijft doorgaan en ik zit nu op 78,5 kg. Omdat ik nu gewoon te weinig voedsel binnenkrijg is vandaag besloten dat ik een maagsonde zal krijgen waardoor ik continu met vloeibaar voedsel zal worden gevoed om weer aan te sterken naar een beter gewicht. Anders komt het verloop van de chemo in gevaar maar niet minder belangrijk ook mijn eigen lichamelijke gesteldheid.
Een andere verrassing ondervond ik woensdag bij het opstaan. Ik had een pijn in de rug en bij het ontbijt werd ik opeens heel kortademig vanwege pijn bij het ademhalen. In allerijl moest ik naar de CTscan en was de ongelukkige constatering dat ik een forse longembolie had. Waarschijnlijk veroorzaakt door veel liggen in bed en het komt vaker voor bij mensen met kanker. Daarvoor zal ik nu een half jaar injecties krijgen (moet mezelf gaan leren prikken) en dan zal de embolie (bloedstolsels) verdwenen zijn. Gisteren konden we gelukkig de vreselijke pijn bij het ademhalen terugdringen met pijnstillers. Wat het effect op de leveroperatie- en kuurplanning zal zijn is nog onbekend.
Kortom, ik zit nog midden in de misère van de kuur en hoewel ik me overdag niet misselijk voel, lukt het me toch niet voedsel binnen te houden. Ik zie erg op tegen de maagsonde met zo'n slangetje in je neus die ze vanavond gaan aanleggen. Hopelijk gaat het werken maar gezien mijn voorgeschiedenis heb ik enige reserves. Hoelang ik in het ziekenhuis moet verblijven is natuurlijk sterk afhankelijk van het verdere verloop. Qua muziek hoop ik in ieder geval tot aan de finale op 29 juni "We are the champions" te horen voor Oranje!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
13 opmerkingen:
lieve onno en familie
liever zet ik nu heel hard in met:
hup, onno, hup, laat die leeuw niet in zijn hemdje staan, want die verdient de wereldcup
oranje is volgens johan de vrolijkste kleur der kleuren, laat het helpen, zonde van die sonde, maar dat gaat gewoon lukken
veel liefs en meevoelens uit wijk aan zee
x
Ik zing uit volle borst mee met Wijk aan Zee!!!
Liefs,
Chantal
wij sluiten ons daar graag bij aan:
zet 'm op, voel je gesterkt door en met Oranje en je kleine champions om je heen, aangevoerd door de grote kampioene naast je!
lieve groeten,
van je supportersclub
uit Warmond
Joan & men4
Onno,
ik (vriendin van Olleke, Josje) hoor van Olleke steeds hoe het met je is. Al die verhalen van je lezende is het geen lolletje. Het is vechten, vechten en nog eens vechten tegen die zooi die je allemaal moet verwerken in je lichaam. Positief denken, genieten van die kleine dingen in het leven en familie, kijken naar Oranje zijn allemaal aspecten die het wellicht verzachten en die mogelijk ook nieuwe 'bouwstoffen' vormen om die ellende de baas te kunnen zijn.
Kop op, Onno!!! Oranje gaat het winnen en jij ook. Het zal ze leren! Ja, ik heb makkelijk praten, maar we denken aan je....
groet Jos
Hoi Onno,
Zit momenteel in de lounge in KL, op weg naar onze collega's in Melbourne. Ga zo nog maar een borrel drinken, het spijt me te lezen dat het wederom niet mee zit. Ik gun je van harte snellere vooruitgang en zal voor je duimen. Wat dat meezingen betreft denk ik dat we een leuk koor bij elkaar gaan krijgen, ik doe mee!
Hi Onno, terwijl ik je verhaal lees denk ik terug aan betere tijden en hoop binnenkort een signaaltje van je te krijgen wanneer we samen weer een ritje kunnen gaan maken in de TVR. Veel sterkte in deze race tegen de kanker. Bert
Hoi Onno,
Wat een zegen dat je thuis vaderdag hebt kunnen vieren al werd dat alweer snel opgevolgd door de volgende enorme hindernissen van maagsonde en longembolie. De sonde heb je nu een paar dagen en ik hoop dat je er inmiddels een beetje aan gewend bent. Het zal in elk geval kunnen helpen je algehele conditie wat te verbeteren.
Oranje ligt eruit, maar Jij niet! Jij bent een absolute kampioen in doorzetten die we met het gehele oranje LeasePlan-legioen blijven aanmoedigen en toezingen.
Veel liefs,
Floor Hennekes
Hoi Onno,
En het gaat maar door met die vervelende tegenslagen. Gelukkig heb je nog maar 2 kuren te gaan. De misselijkheid en alle andere bijkomstigheden moeten dan toch een keertje stoppen.
Het zingen voor Nederland heeft geen zin meer. Dat kun je samen met de kids in september, voor de eerste oefenwedstrijd voor het WK, weer doen. Heel veel sterkte en doorzettingsvermogen gewenst uit Eelde. Groeten, Harma
hoi onno,
groetjes en sterkte. Blijf aan je denken,
Jan
Beste Onno,
Wat naar om te lezen dat ook de 4e chemokuur niet zonder nare bijwerkingen verloopt. Ik hoop van harte voor je dat het plaatsen van de maagsonde enigszins is meegevallen. Ik ben in ieder geval blij dat je laat zien over meer vechtlust te beschikken dan het nederlands elftal!
Hou vol en ik blijf hopen op en heel hard duimen voor positievere berichten.
Groetjes,
Rachel
Tsjonge onno, door je manier van schrijven is het voor mij buitenstaander enigzins behapbaar, maar wat klinkt het allemaal naar jongen. Ik ga toch vanavond eens een goed gesprek met de engeltjes hier boven aan om een s wat actiever om je heen te scharrelen want er blijft je weinig bespaard lees ik. De 17de was ik jarig. ik herinner me dat jij en Albert zulke mooie kip-en haan kopjes hadden gekocht. Mijn lievelingsservies. Zo lief vond ik dat . ze staan nog steeds in mijn kast en als ik er naar kijk dan komen zoveel mooie herinneringen terug. ik gun je de kracht van toen en ik stuur er veel liefs achteraan. oranje heeft het niet gered, maar jij hebt een meer doorzet-mentaliteit dan zij. Dus stuur ik je het wellicht wat dramatische liedje "kijk omhoog"van Nick en Simon. onlangs op cd gekregen van een vriendin en twee uur lang in de auto gedraaid. ik geef toe , je moet er voor in de stemming zijn, maar het is een lief liedje.
Dikke kus, Anna Marca
Lieve Onno,
Wat een tegenvallers weer! Gelukkig ben je taai. Dat is nu wel voor iedereen duidelijk.
Hopelijk kom je snel weer op krachten.
Liefs uit Almere.
Linda
hi Onno (& all),
wat een bagger zeg - het is/blijft een opstapeling - hoog tijd voor omslag. daar duimen we iedere x maar weer voor. machteloos voel je je wel... heel veel sterkte en liefs weer, dioné (& all)
Een reactie posten