Woorden schieten tekort om te beschrijven hoe ik me voelde toen ik afgelopen vrijdagmiddag 6 juni in Mantgum uit de auto stapte en allereerst eens diep inademde en die heerlijke, frisse lucht van groen en landelijkheid naar binnenkreeg. Eindelijk weg uit dat ziekenhuis. De omstandigheden thuis waren dan ook ideaal. Veel zon, de ligstoel die al klaarstond en een hangmat gereed voor gebruik en eindelijk weer eens lekker eten. Heerlijk om zo te kunnen genieten van de kinderen om me heen en rustig te kunnen praten met Jetteke, de kinderen of langskomend bezoek.
Wat mijn persoonlijke conditie betreft loopt mijn stoma tot op heden erg onregelmatig wat erg vervelend is vanwege de druk op je buik die steeds ontstaat omdat eten moeilijk doorloopt. Hierdoor kan ik ook niet zoveel eten als ik zou willen om op gewicht te blijven maar we zullen proberen dat hoe dan ook onder controle te krijgen.
Afgelopen vrijdag kreeg ik de uitslag van de CT scan en daar bleek dat de ontsteking in mijn linkerbekken duidelijk in activiteit is afgenomen. De pijn is veel minder en het lopen met krukken gaat ook vooruit al maak ik nog geen kilometers. Dan verkies ik toch liever de rolstoel om even bij mijn kinderen op het sportveld in het dorp te gaan kijken. Wel heb ik nog een morfinepleister op mijn lichaam om de pijn te verlichten waardoor je niet altijd weet hoe de pijn zonder pijnstilling zou zijn. De afbouw zal hopelijk de komende weken opgepakt worden.
Woensdag 11 juni begin ik weer aan een vierde chemokuur waarvoor ik zal worden opgenomen in het MCL. De bedoeling is dat er in totaal zes kuren worden gedaan voordat wordt verder gegaan met een leveroperatie. Deze volgorde schijnt de beste overlevingskansen te geven volgens de statistieken. Ik hoop dat de chemokuur me dit keer niet te veel verder zal afbreken maar dat ik de komende periode meer thuis kan zijn dan bij de eerdere drie kuren.
Als slot nog wat muziek.Via Willem Scheeres kreeg ik een CD met hits van 15 jaar of nog langer geleden. Daarop trof ik een wel heel exotisch nummer aan dat ik allang vergeten was maar meteen weer terug naar boven kwam. Het was “the Floral Dance” van de Engelse “Brighouse & Rastrick Brassband”. Leuk om weer eens te horen en in lijn met mijn verblijf in de tuin gedurende de afgelopen dagen tussen de vele kleuren van de bloemen. Helaas heb ik nog geen goede link kunnen vinden, maar mogelijk vind ik nog een oplossing om het te kunnen laten horen via het web.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
9 opmerkingen:
Onno, Jetteke en the kids,
We hopen dat de eerste chemo vandaag goed is gegaan en hebben begrepen dat je vannacht in het ziekenhuis blijft. Je hebt nog geen telefoon, maar willen je op deze wijze weer veel geluk toewensen en dat de eerste reactie op de chemo meevallen, zodat je weer lekker snel in je tuin kan zitten met de hele family, Tot heel snel weer !! Namens ons allemaal, aan jullie allemaal Martin
Hallo Onno,
We willen je langs deze weg toch even laten weten, hoe moedig we jou vinden. Bewonderenswaardig zoals je al bijna een half jaar vecht tegen de kanker in je lichaam. Mooi om te lezen hoe jij je hier, samen met familie, vrienden en doktoren doorheen slaat en hoe je geniet van kleine, maar juist zo belangrijke dingen.
We wensen jou, Jetteke en de kinderen veel sterkte toe!
John, Iris en de jongens
Onno,
Het blijft bewonderingswaardig te lezen hoe je/jullie hier mee omgaan, petje af. Ik blijf mee positief denken en kom je graag snel eens opzoeken. Sterkte momenteel met de chemo.
Groeten,
Danny
Hello Onno,
Ik ben uitermate blij voor jou dat je hebt kunnen genieten van enkele dagen met je gezin. Hopelijk heeft dit je wat extra energie gegeven om de volgende chemie goed(??) te doorstaan. Hou je sterk, en tot binnenkort.
Jos
hoi Onno,
fijn dat je hebt kunnen genieten. Weer snel naar dat ziekenhuis... Het is een lange weg, tjonge. Dit weekend komen An ik en Martin bij elkaar. Dat zal in het teken staan van vriendschap, muziek, kunst en vooral jij. Man doorvechten en volgende keer is het met jou samenkoemn.
Sterkte,
Jan
hoi Onno en jetteke en de kids,
wij wensen jullie veel sterkte tijdens de chemo en verblijf in het ziekenhuis.
hopelijk kun je de volgende keer bij thuis komst van de tuin genieten zodat de frisse/friese lucht je door het lichaam gaat.
we denken aan jullie
iepie
Hi Onno,
Een (beetje obscure) link naar The Floral Dance:
http://www.youtube.com/watch?v=Z2Z6wUTmpvg
Was alle hulp voor jou maar zo eenvoudig als het vinden van een link. Heel veel sterkte!
Richard Weterings
Hey Onno, net een hele tijd met Albert gesproken via de telefoon. Wel schrikken hoor toen hij vertelde dat jij en jullie door zoveel moeilijkheden moeten gaan.
Ik zal de tijd nemen morgen om je blog helemaal door te lezen. Fijn dat je dit medium hebt, want veel persoonlijk contact kost veel van je kostbare energie. Lieve Onno, ik stuur je wat denkbeeldige geur en kleur uit mijn tuin, vooral veel rozen!
Tot gauw op het web. Ik stuur je in gedachten veel liefs
Anna Marca
Lieve Onno, wat een indrukwekkend verslag van waar jij en je gezin door heen gaan! ik heb net meisje met negen pruiken gelezen van Sophie van der Stap. Jij kunt met jou manier van vertellen er ook een boek van maken. Ik zag op de foto van de Fight Family dat jullie een derde kindje hebben. Mooi! Jetteke was waarschijnlijk zwanger toen jij met Albert bij ons was. Ik was graag je fysio geweest, maar ga er van uit dat je in goede handen bent! En anders weet je me te vinden, kom met liefde naar je toe.
Hey hoop dat je met alles wat er in je lijf gebeurt je weer iets mens voelt en je je volgende chemo aankunt. Heel veel liefs, Anna Marca
Een reactie posten