In de rustweek van de eerste kuur heb ik gelukkig al van de hogere temperaturen kunnen genieten in de tuin, alleen bleef ik last houden van spierpijn in mijn bovenbenen en billen. Maar nu is er alweer heel wat tijd verstreken sinds mijn laatste bericht van 9 april. Dat is helaas niet zonder reden.
Op dinsdag 15 april begon de tweede kuur en ondanks de inzet van de sterkste anti-misselijkheids medicijnen was ik bij thuiskomst alweer aan het braken en dat bleef zo doorgaan gedurende een week. Het leek wel of mijn lichaam na het toedienen van het chemo infuus alles wat er daarna inkwam weigerde en zo snel mogelijk kwijt wilde. Uiteraard raakte ik verder verzwakt en uiteindelijk ben ik op maandag 21 april opgenomen in het MCL.
Hier ben ik direct aan het infuus gegaan met toediening van vocht, anti-misselijkheid en ander versterkende zouten. Gedurende de dagen in het MCL ben ik langzaam maar zeker weer uit mijn dalletje geraakt en kon ik weer meer gaan eten wat ook hard nodig is want na de eerste kuur was ik al 5 kilo kwijt en nu in een week nog eens 6 kilo. In totaal ben ik nu sinds januari al 17 kilo kwijt (was toen 100 kg) en met speciale kracht drankjes probeer ik weer zwaarder te worden omdat anders mijn weerstand te laag zal zijn om volgende kuren goed door te komen.
Uiteindelijk mocht ik vrijdag 25 april weer naar huis. De misselijkheid is weg en het eten gaat weer goed. Het enige dat nog steeds opspeelt is de spierpijn in mijn benen. Volgens de fysiotherapeut zijn de spieren helemaal verhard en te verkort waardoor lopen en zitten nog pijnlijker is geworden dan het al was. Hiervoor ben ik nu weer aan de pijnstillers met minimaal effect en start ik volgende week bij de lokale fysiotherapeut met een hopelijk succesvolle behandeling met resultaat op korte termijn. Ik hoop dat ik in de rustweek weer wat kan werken aan mijn mobiliteit anders zal ik toch aan de Segway moeten om een rondje in het dorp te maken.
Met verwijzing naar de titel van het bericht hierbij de link naar de hit uit 1980 van Shalamar alhoewel de eerste twee weken van de kuur meer in mineur waren dan de sfeer van deze disco stamper overbrengt, hoop ik dat de rustweek wat meer leven in de brouwerij brengt. Misschien pik ik nog wat mee van de Oranje party in Franeker.
http://www.youtube.com/watch?v=qTH89GS7I_c
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Hallo Onno en familie,
Helaas met smart naar je bericht uitgekeken. "Helaas" omdat ik net als iedereen liever wat anders las, maar "met smart" omdat ik gewoon wil weten hoe het met je gaat. Schrale troost, maar we leven enorm met je mee. Woorden schieten hierbij altijd te kort.
Korte update van mijn zijde: ga binnenkort wonen en werken in Deventer, bij vriend-lief.
Heel veel sterkte ook namens mijn ouders en Erik, Diana
Hoi Onno,
Blij je weer te lezen, maar de inhoud van je update raakt me zeer. Vandaag precies vier maanden geleden sinds je over de diagnose werd geïnformeerd. Een 'roller coaster' waar je noodgedwongen bent ingestapt. Hopelijk word je van alle keren 'over de kop' en 'door de kurketrekker' niet alleen kotsmisselijk, maar land je uiteindelijk, weliswaar bibberend en wel, veilig op de grond. Aan je instelling en mentale kracht zal het zeker niet liggen.
Dag voor dag dapper verder. We denken aan je!
Liefs,
Floor Hennekes
AllerBeste Onno, Jetteke, en kids,
Vanuit Hong Kong lees ik eindelijk weer een bericht van je. Ik hoor via Olleke gelukkig wel hoe het met je gaat en leef erg met je mee.
Gelukkig nu weer een bericht van jou zelf. Je gaat erg diep momenteel, en hoop dat je dan ook snel te zien of te spreken. Blijf vechten !
Ik mis je en tot snel als ik terug ben.
Your flightbrother Martin
hi Onno & hele family,
toen de dagen zonder nieuw bericht voorbij gingen was al het vervelende vermoeden dat het echt dipte echter al lezende nog steviger dan ik dacht. wat zijn woorden toch soms loos als je de juiste woorden voor hard onder de riem en nog veel meer zoekt... big hug dus en liefs voor iedereen, Dioné
Dag Onno en familie,
Ik heb net je dagboek gelezen en vind het geweldig hoeveel positieve kracht jij in je donder hebt. Goed bezig.
Ik wens jou en je familie gezondheid en geluk toe.
Veel zonnestralen,
Groet,
Hans-Pieter Claessens
hoi Onno,
man man ik vind het echt heel wat, wat je allemaal doormaakt. We staan machteloos aan de kant met ons gezonde lichaam en zouden graag wat gezondheid aan je geven. Het blijft bij deze woorden.
De derde kuur in combi met die bacterieen en die heavy pijn lijkt me echt wat veel, zegt mijn gevoel, ik dus, de leek.
Onno ik hoop echt dat je dalijk uit dit dal gaat komen en een stabiel leven tegemoet mag gaan. Dat we ergens weer van live muziek gaan genieten met een biertje....ik kijk er naar uit.
We denken aan je!!
Jan
Een reactie posten