Eindelijk goed nieuws

Op 28 december 2007 kreeg ik te horen dat het weefsel dat bij mij in de week voor kerst 2007 was weggenomen tijdens een colonoscopie (via een camera kijken in het darm kanaal) kwaadaardig is. Het betreft een tumor in de endeldarm. Je zou betere berichten kunnen krijgen zo vlak voor aanvang van het nieuwe jaar.

Na de eerste heftige emoties zoals boosheid en verdriet (waarom nu?, waarom ik?) kwam de ratio (hoe is het plan?, hoe en wie vertel ik het?, wat met mijn werk?). Gelukkig heb ik geweldige familie, vrienden, kennissen, collega's, buren en mede-dorpelingen die mij en mijn vrouw Jetteke en de kinderen fantastisch hebben ondersteund en blijven meeleven in het traject dat we nu zullen gaan volgen.

Januari was ook een maand vol onzekerheid omdat niet bekend was hoever de kanker was uitgezaaid naar andere delen van het lichaam. Vandaar dat ik kennis heb kunnen maken met alle soorten scans die het MCL ( Medisch Centrum Leeuwarden) hiervoor in de aanbieding heeft. Na een CT scan en een MRI scan kwam op 16 januari het eerste positieve nieuws dat de tumor zich niet had uitgezaaid naar de longen of andere organen, echter aangezien men nog twijfelde over uitzaaiingen in de lever werd besloten tot een extra PET scan.

Op dinsdag 29 januari kwam dan eindelijk het goede nieuws dat er op dit moment ook geen uitzaaiingen zijn waargenomen in de lever. Over twee à drie maanden wordt er nogmaals een PET scan uitgevoerd om definitief vast te stellen dat er nog steeds geen uitzaaiingen waarneembaar zullen zijn. Goed nieuws dus voorlopig!

Het plan van aanpak is nu dat ik 5 keer wordt bestraald voordat ik wordt geopereerd. De eerste bestraling vindt plaats op woensdag 6 februari en loopt door tot de 12de met aansluitend de operatie op de 13de Februari. Tijdens de operatie wordt een stuk tussen de dikke darm en de endeldarm verwijderd (plus het omliggende weefsel en klieren) en de einden weer aan elkaar "geniet". Om de hechting te ontlasten krijg ik een tijdelijk stoma dat na enige maanden via een operatie weer zal worden verwijderd. Tenminste dat is het plan. Hoe het in werkelijkheid zal gaan wordt volgens de specialist sterk bepaald door de status van de tumor zoals die in werkelijkheid wordt aangetroffen tijdens de operatie. Afhankelijk hiervan wordt er meer weefsel weggenomen en in geval van pech wordt je wakker met een permanente stoma of heb je meer last (al dan niet permanent) van de ingreep na de operatie. Mijn uitgangspositie lijkt echter volgens de artsen gelukkig gunstig te zijn.

Ik hoop op een goede afloop maar besef dat ik op dit moment leef in een slecht sprookje in het land van de onzekerheden. Het is in ieder geval spannend vanaf het begin en ik vertrouw erop dat de artsen in het MCL kundig en ervaren genoeg zijn om het kunstje te klaren. Ik ben een relatief "jonge" case, dus fysiek sterker dan de meeste gevallen die passeren. Je moet alleen wennen aan het feit dat er altijd gesproken wordt over de kans dat ...., we kunnen niet uitsluiten dat....., pas na de operatie kunnen we vaststellen welke kanker u heeft en de (on)mogelijkheid dat het terugkomt.

Tot zover mijn eerste bericht voor de weblog. Ik moet er nog inkomen maar de teerling is geworpen. Dank jullie allen voor de geweldige steun die ik tot op heden mocht ontvangen in welke vorm dan ook!