Gisteren zijn we voor een vervolg afspraak in het ziekenhuis geweest. s'morgens was Onno al even naar de huisarts geweest want "de pain in the ass" was toch wel weer ernstig geweest de avond en nacht ervoor, misschien dat er een blaasontsteking bij zit. (Hij is dan ook te eigenwijs overdag en meent wel dat het gaat en laat maar even "het hoort erbij?", maar s'avonds en s'nachts is het dan weer helemaal mis.) Volgens mij is de procedure toch als volgt: je komt uit het ziekenhuis - je voelt je misschien niet je van het - maar dan gaat het langzamerhand beter. Bij Onno was het- "het gaat langzamerhand beter"stukje niet echt te constateren, ik vond het tegenovergestelde. Voor ons bezoek aan het ziekenhuis had ik daarom al een tas ingepakt met de nodige overblijfspullen.
Bij de stomaverpleegkundigen werden de hechtingen uit de "aardbei" gehaald en het zag er allemaal keurig uit volgens de dames. Daarna naar de oncoloog. Op haar vraag hoe het ging hebben we uitgelegd dat er geen vooruitgang in zat en de pijn te hevig bleef. Na ons verhaal heeft ze een afspraak gemaakt bij een dienstdoende chirurg met de woorden "ons gesprek komt wel over een paar weken als u weer opgeknapt bent".
Bij de chirurg waren we de laatste patient van de dag, en ook hij constateerde dat er aan de buitenkant niets te zien was. Het pijnverhaal zou dus een ontsteking kunnen betekenen en om dit uit te zoeken was het voorstel hem op te nemen en een ct scan te doen, misschien dat de wond "lekt". Tevens zouden ze dan zijn pijnklacht kunnen proberen te onderdrukken. Op de valreep zijn we nog naar het lab. gereden (Onno heeft de gehele tijd in een rolstoel vertoeft - ook niet echt iets voor hem) waar hij nog even bloed kon laten priken. Daarna door naar afdeling U waar er wederom een plekje was op kamer 14 met zowaar dezelfde buurman - dit resulteerde in ben jij hier nog? kom jij weer?
Ondertussen is de uitslag van de bloedtest al bekend en is er een ontsteking, vandaar de pijn. Vandaag komt dan de CT scan. Als er meer nieuws te melden valt zullen we weer in de pen/pc klimmen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Ai ai, dat klinkt niet erg relaxed. Hopelijk kunnen ze de ontsteking met een kuurtje genezen! Wel goed dat je overal meteen terecht kon, zodat ze nu kunnen gaan werken aan het verhelpen van de klachten. Kan me de rolstoelfrustratie ook wel voorstellen. Misschien hebben ze nog zo'n hippe elektrische inclusief toeter in de aanbieding om het 'rolstoelen' wat draaglijker te maken? Heel veel sterkte!
Zoen,
Chantal
Beste family,
We hopen van harte dat de pijn onderdrukt kan worden, of zelfs al voor een deel weg is. En dat je snel weer terug naar huis mag, naar de kippen en de rest van de family.
Wel goed kamer 14 ! Mooi nummer, in deze Cruijff herlevingsperiode. Lekker een beetje langs die kamer 13 lopen, als je je verveelt, en dan duidelijk laten zien dat jij van kamer 14 bent.
En, afdeling U is ook niet gek, toch !, klinkt heel beleefd: waar ligt u ? '' U''. Wat zegt u ? "u", Zeg maar jij, etc. Kortom Onno, wat tips om jezelf daar af en toe op te vrolijken en wat vermaak te zoeken, want soms weten we ook niet meer hoe we je het allerbeste mogen en kunnen toewensen.
Onno, hou je taai, en hoop dat het snel voorbij is, en ja wat kan lezen en muziek luisteren. Het allerbeste !
en ook veel succes voor Jetteke, en uiteraard Marten Rebecca en Sweder, en de kippen......
Your flightbrother Martin en uiteraard ook weer van Olleke en Roos en je vriend Sam
Hi Onno,
Even balen die kleine set-back. Ik hoop dat die onsteking snel verdwenen is en dat je thuis 's ochtends de kippen weer de stuipen op het lijf kan jagen. Ik ga je snel bellen.
Keep the positive spirit alive !
Groeten Danny
Hoi Onno & Jetteke,
Dat klinkt niet lekker. Vervelend dat Onno zo veel pijn heeft en weer is opgenomen. Hoorde ook eea van Nico. Hoop dat men snel de ontsteking de baas is en dat de stijgende lijn in zicht komt !
Heel veel sterkte en als er wat is........ buren zijn nooit ver weg.
Arjen & Misha
Een reactie posten