In de wachtstand

Op het moment dat ik dit schrijf sta ik al een tijdje in de wachtstand. Nadat er eind september een drain was geplaatst werd ik dinsdag 30 september ontslagen uit het MCL te Leeuwarden. Ik mocht naar huis om dagelijks zelf de drain te spoelen met een zoutoplossing en de antibiotica die ik slikte werden stopgezet dus ga ik voorlopig weer pilloos door het leven. In de afgelopen maand hebben mijn medische activiteiten zich beperkt tot enerzijds wekelijkse bezoeken aan het MCL ter controle van de drain door de chirurg en het schoonhouden van de wond op de wondpoli. Helaas gaat de drain wel eens lekken en de bijbehorende geur houdt dan mijn familie op ruime afstand. Reden genoeg dus om de volgens de zuster zeer specialistische pleistertechnologie op het zitvlak te vervangen door een frisser setje. Voorlopig is besloten om de drain te laten zitten tot na de operatie in het UMCG om te voorkomen dat er toch weer ontstekingen optreden wat in het ongunstigste geval mogelijk is en waardoor een operatie gecancelled zou kunnen worden.
Anderzijds ben ik naar het UMCG geweest en goedgekeurd voor de operatie door de anesthesist. Ik sta nu op een planninglijst bij het UMCG voor de RFA operatie en wacht nu al weer weken op een geplande datum. Ik loop hier echter ook aan tegen wachtlijst en planningproblemen binnen het Nederlandse ziekenhuisleven. Nabellen levert niet meer op dan dat men het heel druk heeft waardoor men helaas gedwongen is per week te plannen en zeker niet ver vooruit plant. Sterker nog, het kan zijn dat men mij eind donderdag belt om de volgende dag te komen voor een intake om mij vervolgens de volgende maandag te opereren.

Ondertussen blijf ik thuis in de wachtstand hopen op het telefoontje van het UMCG terwijl ik me zorgen maak of dat ondertussen de tumor niet te snel groeit of zich verder uitzaait. Ook hoop ik dat de drain geen complicaties zal gaan geven en alsnog een operatie kan blokkeren. Ik probeer de planning van het UMCG te beinvloeden maar tot nu nog zonder succes (wij doen ons best meneer).

Voor wat betreft mijn overige activititen ben ik redelijk mobiel en sterker geworden. Ik kan weer korte stukjes rijden in de auto wat mijn horizon gelukkig wat verbreed. Verder lees en surf ik veel, geniet van de herfst bij beter weer en speel weer wat op de saxen zonder dat mijn stoma problemen geeft. Tot slot nog een link naar de voor mij tot nu toe nog onbekende Greyboy Allstars met het toepasselijke "Still Waiting".