Van hoofdzaak naar bijzaak en omgekeerd

Sinds 28 april ben ik nu opgenomen in het ziekenhuis MCL en ik zal een verblijf van drie weken zeker gaan volmaken gezien de laatste berichten van de artsen. In eerste instantie was de bestrijding met antibiotica van de koortsaanval die veroorzaakt was door twee bacteriën in het bloed de hoofdreden van mijn verblijf. Vervolgens liep dit automatisch over in de start van de derde kuur op dinsdag 6 mei. Parallel aan de kuur werd op mijn aandringen een start gemaakt naar de oorzaak van mijn pijn probleem, maar omdat half Nederland op vakantie was, inclusief het personeel van het MCL, zat er weinig voortgang in de diagnose.
Gelukkig verliep de derde kuur veel beter dan de vorige twee. Dankzij weer een ander en zwaarder anti misselijkheids (paarde) middel was ik slechts twee dagen echt ziek en daarna al gauw weer stabiel. Ik heb geen gewicht verloren. Sterker nog, ik ben nu al weer 2 kilo zwaarder (85 kg) dankzij de speciale astronauten drankjes van Nutricia met extra veel calorieën.
In principe had ik na het herstel van de derde kuur naar huis gekund maar omdat gedurende mijn verblijf de pijn alsmaar toenam en daarmee het aantal pijnstillers dat ik iedere dag moest innemen vond ik dat het de hoogste tijd werd te werken aan de oorzaak van de pijn in plaats van de symptoombestrijding. In feite was de pijn steeds als bijzaak gezien en zeker niet als hoofdzaak. Dit is nu echter veranderd.
Eerst werd er een MRI scan gemaakt van de rugwervel en vermoedde de neuroloog een mogelijke hernia. Dat kon er ook nog wel bij. Maar een CT scan die nodig was voor meer detail gaf vervolgens de conclusie dat er een ontsteking zit aan de linkerkant ergens waar mijn linker bovenbeen vastzit in mijn bekken en waar veel zenuwen zitten. Deze ontsteking is nog geen abces (holte met pus) maar bestaat nu nog uit weefsel dat drukt op de zenuwen waardoor de pijn ontstaat. Hierdoor ben ik veroordeeld tot liggen op bed omdat lopen en zitten al gauw pijn gaan doen.
De dokters vinden het een moeilijke plek om de ontsteking te bestrijden en zien enkel de behandeling met antibiotica als zinvol plan. Dat betekent helaas geen oplossing op korte termijn want men wil pas over drie weken een nieuwe CT scan maken om te zien wat het effect is van de antibiotica kuur. Voorlopig zal ik dus in het ziekenhuis blijven omdat ik ook weer aan het infuus moet. Volgende week zal er worden gekeken of de pijnstilling zo kan worden aangepast dat ik naar huis zou kunnen gaan, er van uitgaande dat de ontsteking niet verder doorzet en de kuur aanslaat.
Zoals ik al meldde is in feite de bijzaak een hoofdzaak geworden. Alle prioriteit ligt vanaf nu op de pijnbestrijding, zelfs de start van mijn vierde chemokuur wordt hiervoor uitgesteld zodat mijn afweermechanisme niet verder wordt verzwakt. Dat terwijl er over de chemokuur juist goed nieuws is te melden. Uit de CT scan bleek deze week dat de uitzaaiingen op de lever kleiner zijn geworden en de kuur gelukkig dus effect heeft. Doe ik in ieder geval niet alle moeite voor niks. Echter de voortgang op het hoofdtraject van de kankerbestrijding zal vanaf nu moeten wachten op het traject van de ontstekingsbestrijding. Dus duimen maar voor een voorspoedig verloop.
Als muzikale link dit keer het nummer Aqua De Beber in de uitvoering van de pianiste Eliane Elias. Met dank aan Albert die mij tipte in zijn reactie op één van de vorige berichten met het mooie nummer Samba Triste van dezelfde artieste te zien op Youtube. Al verder surfend kwam ik snel terecht bij de klassieker Aqua De Beber wat me meteen deed denken aan de grote kan met water die ik de hele dag naast me heb staan om mijn dagelijkse portie pillen (35 stuks) weg te slikken. Aqua De Pillen Slikka in dit geval bij gebrek aan kennis van het Braziliaans mijnerzijds. Luister, geniet en schroom niet om even mee te swingen!

http://www.youtube.com/watch?v=-L-C2hZ8srg